Πολλές φορές έχω βρεθεί αντιμέτωπος με ανθρώπους (μετανάστες ή Έλληνες πολίτες) που δεν μπορούν να υποστηρίξουν οικονομικά το "δικαίωμα τους στην παροχή έννομης προστασίας" (άρθρο 20 Συντάγματος). Και πολλές φορές έχω αναρωτηθεί σχετικά με τη σημασία των εννοιών του Κράτους Δικαίου, του Κοινωνικού Κράτους, της Κοινωνικής Δικαιοσύνης και της Αλληλεγγύης, της Ισότητας και της Δίκαιης Κοινωνίας,όταν υπάρχουν σήμερα άνθρωποι που δεν μπορούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, την οικογένεια τους, τα έννομα συμφέροντα τους, την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα τους, εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας.
Σε πολλές χώρες υπάρχει ο θεσμός του legal aid, που στην Ελλάδα πέρα από κάποιες προσπάθειες πιλοτικές του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, δεν γνωρίζω αν υφίσταται κάτι αντίστοιχο. Και φυσικά δεν πιστεύω ότι το ευεργέτημα της πενίας είναι δυνατόν να υποκαταστήσει αυτόν τον θεσμό ούτε ως προς την αποτελεσματικότητα του, ούτε ως προς την ευρύτητα της αξιοποίησης του.
Σήμερα το πρωί διάβασα αυτό το ενδιαφέρον άρθρο του GUARDIAN, που αναφέρεται σε μία ομάδα νέων δικηγόρων στη Μεγάλη Βρετανία (όπου όμως υφίσταται αν και συνεχώς συρρικνούμενος ο θεσμός της νομικής συνδρομής), που κάνουν αυτό ακριβώς δηλαδή ασκούν δικηγορία legal aid, σε κόντρα των καιρών και των περικοπών. Αυτή η ομάδα των 2.500 (!!!) νέων δικηγόρων, νομικών, ασκουμένων και φοιτητών νομικής, που ονομάζεται Young Legal Aid Lawyers (YLAL) βραβεύθηκε από την οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων LIBERTY ON MONDAY. Η ομάδα αυτή έχει ως πυρήνα της ύπαρξης της την ιδέα οτι "χωρίς πρόσβαση στη δικαιοσύνη δεν μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη καθόλου".
Το άρθρο αυτό μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου